ترس از هویت

ادبیات جنایی همیشه در حاشیه قرار داشته است؛ نه کاملاً خارج از قلمرو «ادبیات رسمی» و نه در مرکز آن. گویی جرم، حتی وقتی بر کاغذ می‌آید، بوی خیابان را می‌دهد؛ بویی که سالن‌های نقد ادبی تحملش را ندارند. این رابطه‌ی ناآرام میان جنایت و ادبیات، زخمی است که بیش از یک قرن به‌جا مانده و هر نسل فقط شکل تازه‌ا